Καλέστε μας στο: +30 2315-505205

Όζον Σε Πόσιμο Νερό

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΠΟΣΙΜΟΥ ΝΕΡΟΥ

ΤΑ ΝΕΡΑ
– Κύριοι παράμετροι ,χημικοί και φυσικοί σχετικά με την ποιότητα του νερού
– BOD – Biological Oxygen Demand
– COD – Chemical Oxygen Demand
– pH
– Σκληρότητα

BOD

Αναγκαία ποσότητα του οξυγόνου για την αποσύνθεση , μέσω των βακτηρίων , των οργανικών ουσιών που περιέχονται στο νερό.
Συνήθως αναφέρεται στην ποσότητα του οξυγόνου που χρειάζεται για την οξείδωση για μια περίοδο πέντε ημερών στους 20 °C (BOD5) .
Το BOD5, εκφράζεται σε mg/L, είναι η διαφορά της περιεκτικότητας του οξυγόνου σε ένα δείγμα νερού μετρημένο πριν και μετά από πέντε ημέρες επώασης στους è 20 °C με αερόβιους μικροοργανισμούς.
Το BOD μπορεί να μειωθεί με το πέρασμα του νερού πρώτα σε μία δεξαμενή αερισμού , μετά σε έναν περιέκτη που περιέχει ενεργοποιημένη Ίλι που οξειδώνουν αερόβια το οργανικό φορτίο.

COD

Αναγκαία ποσότητα του οξυγόνου για την χημική οξείδωση των οργανικών ουσιών, βιοδιασπώμενα και όχι, και τη μείωση των ανόργανων ουσιών που τυχόν υπάρχουν.
Συμπίπτει με το BOD εάν το νερό περιέχει μόνο βιοδιασπώμενες οργανικές ουσίες, αλλά γενικά έχει μεγαλύτερες τιμές.
Η σχέση COD/BOD είναι ένας δείκτης δυνατότητας βιολογικού καθαρισμού ενός νερού : όσο μεγαλύτερη είναι η σχέση τόσο ποιο υψηλή είναι η συγκέντρωση οργανικών ουσιών μη διασπώμενων, ως αποτέλεσμα να είναι ποιο δύσκολη βιολογικός αυτοκαθαρισμός.
Για την εξάλειψη του COD επεξεργάζεται το νερό με ενεργό άνθρακα : Αφαιρούνται ουσίες όπως τα παράγωγα χλωρίου των υδρογονανθράκων, οι χλωριωμένοι διαλύτες και τα επιφανειοδραστικά. Η μέθοδος κοστίζει πάρα πολύ.

pH

Η βέλτιστη τιμή για την εξέλιξη της υδρόβιας ζωής περιλαμβάνεται μεταξύ 7 και 8.Εάν η τιμή είναι μικρότερη του 6 ή είναι μεγαλύτερη του 9 η υδρόβια ζωή καθίσταται αδύνατη. Τα βιομηχανικά ύδατα συχνά έχουν τιμές του pH έξω από τα περιγραφόμενα όρια ,για αυτό επεξεργάζονται πριν να τα αποδώσουμε στα υδατικά συστήματα. Τα οξέα απόβλητα επεξεργάζονται με CaO (μειονέκτημα: παραγωγή ιλύος λόγω αδιάλυτων αλάτων ασβεστίου) ή με NaOH (μειονέκτημα: περίσσεια θειικών και χλωριούχων ιόντων στα απόβλητα για όξινα ύδατα με H2SO4 και HCl). Τα βασικά απόβλητα μπορούν να επεξεργαστούν με H2SO4 ή HCl (μειονέκτημα: περίσσεια θειικών ή χλωριούχων ιόντων στα απόβλητα) ή με CO2 (χαμηλό κόστος : επειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι καπνοί από τους λέβητες).

Σκληρότητα

Οφείλεται κυρίως στα ιόντα Ca++ e Mg++.
Μετριέται σε γερμανικούς βαθμούς °d
1°d = 1 mg του CaO σε 100 cm3 νερού
Ή σε Γαλλικούς βαθμούς°f
1°f = 1 mg του CaCO3 σε 100 cm3 νερού
Το νερό για χρήση στα τρόφιμα πρέπει να έχει σκληρότητα μικρότερη των 50 °f (συνήθως είναι γύρω στους 15 °f).
Η σκληρότητα μπορεί να είναι περιοδική (οφείλεται στα όξινα ανθρακικά ή μόνιμη (συνήθως οφείλεται σε θειικά και χλωριούχα άλατα).
Η περιοδική σκληρότητα εξαλείφεται με βρασμό .
Η μόνιμη σκληρότητα εξαλείφεται χρησιμοποιώντας αντιδραστήρια (όπως φωσφορικά) για τα βιομηχανικά ύδατα ή με το πέρασμα του νερού μέσω ανταλλακτικών ρητινών.

Ρύπανση

Με τον όρο ρύπανση εννοούμαι οποιαδήποτε μεταβολή (προς το χειρότερο) των χημικών–φυσικών–βιολογικών χαρακτηριστικών του νερού,του εδάφους και της ατμόσφαιρας.
Και τα διάφορα φυσικά φαινόμενα (πλημμύρες,ηφαιστειακές εκρήξεις,σεισμοί κ.λπ.)μπορούν να προκαλέσουν ρύπανση,αλλά τα πιο αρνητικά αποτελέσματα και με μεγαλύτερη διάρκεια παρατηρούνται ως αποτέλεσμα των ανθρώπινων δραστηριοτήτων.

Με λίγα λόγια βεβαιώνεται ρύπανση όταν εισέρχονται στο περιβάλλον:

  • Μη τοξικές ουσίες,αλλά σε τέτοιες ποσότητες που αποτρέπουν την αυτοκάθαρση του περιβάλλοντος.
  • Τοξικές ουσίες που,εάν δεν είναι βιοδιασπώμενες,εισέρχονται και συσσωρεύονται διατροφική αλυσίδα.
  • Ουσίες,όπως τα πλαστικά,που δεν υφίστανται καμία αποσύνθεση.

 

Κύριες πηγές μόλυνσης των επιφανειακών υδάτων.Φυσικά φαινόμενα:

  • Εκκένωση αστικών λυμάτων.
  • Εκκένωση βιομηχανικών λυμάτων.
  • Εκκενώσεις που αλλάζουν την θερμοκρασία.
  • Εκκενώσεις που σχετίζονται με τις δραστηριότητες γεωργικής – κτηνοτροφικής δραστηριότητας.

 

Φυσικά φαινόμενα:

Η ρύπανση σε αυτή την περίπτωση δεν οφείλεται στον άνθρωπο,αλλά εξαρτάται από περιοδικά μετεωρολογικά φαινόμενα,πλημμύρες,κατολισθήσεις κτλ.
Γενικά αυτός ο τύπος ρύπανσης δεν είναι ιδιαίτερα προβληματικός:
Η ικανότητα αυτοκάθαρσης των υδάτινων σωμάτων συνήθως εξασφαλίζει μία γρήγορη επιστροφή στα αρχικά φυσικό – χημικά και βιολογικά χαρακτηριστικά.
Εάν όμως ένα φυσικό φαινόμενο,για παράδειγμα μία πλημμύρα,συμβεί σε μία περιοχή που χαρακτηρίζεται από μεγάλη συγκέντρωση βιομηχανικών εγκαταστάσεων οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρές όσον αφορά τη ρύπανση των υδάτων.

 

Εκκένωση αστικών λυμάτων:

Τα αστικά λύματα χαρακτηρίζονται από: Αρκετά υψηλά τα BOD5 (200 – 500 mg/l) ισχυρό βακτηριακό φορτίο (μπορεί να περιέχει από 15 έως 20 εκατομμύρια κολοβακτηρίδια ανά 100 cm3)
Παρουσία επιφανειοδραστικών και φωσφορικών (σε μεγάλο βαθμό λόγω των απορρυπαντικών)
Διάφορες ουσίες σε αιώρηση

Εκκένωση βιομηχανικών λυμάτων:

Τα βιομηχανικά λύματα,σε σχέση με τον τύπο της βιομηχανικής δραστηριότητας,μπορούμε να τα κατατάξουμε:

  • Λύματα με κυρίαρχη παρουσία των οξειδωτικών οργανικών ουσιών.(BOD5 > 500 mg/l),όπως μερικών χημικών βιομηχανιών,τροφίμων,διυλιστήρια πετρελαίου κ.λπ.
  • Λύματα με κυρίαρχη παρουσία των ανόργανων χημικών ενώσεων σε διάλυμα, όπως τα εργοστάσια που παράγουν χρωστικές ουσίες,λιπάσματα κ.λπ.
  • Λύματα με κυρίαρχη παρουσία των κατιόντα μετάλλων και οξείδια μετάλλων (χαλυβουργεία, βιομηχανίες μετάλλων, βυρσοδεψεία κλπ.)
  • Λύματα που μεταβάλλουν τη θερμοκρασία των υδάτινων σωμάτων(νερά ψύξης των θερμοηλεκτρικών ή των θερμοπυρηνικών σταθμών και των βιομηχανιών σιδηρουργίας ).

Λύματα που σχετίζονται με τις δραστηριότητες γεωργικής-κτηνοτροφικής δραστηριότητα.Είναι παρόμοια με τα αστικά,αλλά με υψηλότερη τιμή του BOD.

Σε αυτό προστίθεται το αποτέλεσμα της απορροής του εδάφους που οφείλεται στις βροχοπτώσεις και στην άρδευση.
Με αυτό τον τρόπο τα φυτοφάρμακα) και τα λιπάσματα σε ευρεία χρήση στη αγροτική βιομηχανία φθάνουν στον υδροφόρο ορίζοντα και τον μολύνουν.
Μαζί με αστικά λύματα ευθύνονται κυρίως για το φαινόμενο του ευτροφισμού.

 

                                  Αποτελέσματα της ρύπανσης, Με σειρά βαρύτητας :

  • Διακύμανση της θολότητας και των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών του νερού,αλλά χωρίς αλλαγή των βασικών χαρακτηριστικών.
  • Εισαγωγή των ενώσεων σε τοξική δράση κατά των ανώτερων οργανισμών ή έμμεση δράση: Συγκέντρωση των τοξικών ενώσεων που εισέρχονται στον διατροφικό κύκλο,
    με επακόλουθο να έχουμε σοβαρές συνέπειες (για παράδειγμα,δηλητηριάσεις οφειλόμενες σε ρύζι μολυσμένο με κάδμιο ή ψάρια που περιέχουν υδράργυρο).
  • Βαθειά αλλαγή του οικοσυστήματος των υδάτινων σωμάτων, με συνέπειες που μπορούν να επιφέρουν και στην ολική εξαφάνιση σε αυτό των ζωντανών οργανισμών.

 

Οι κύριοι ρύποι
Αζωτούχες ουσίες. Φωσφορικά και πολυφωσφορικά. Χρώμιο Άλλοι ρύποι

Αζωτούχες ουσίες, μπορούν να είναι ανόργανες ή οργανικές.

  • Υπερισχύουν στα αστικά λύματα.
  • Εξαλείφονται με την επεξεργασία με το χλώριο (οξείδωση σεN2) ή με stripping με αέρα για την απομάκρυνση τουNH3.
  • Εξαλείφονται από τα νερά των υπονόμων με επεξεργασία με αυτότροφα βακτήρια:
  • Μερικά στελέχη(nitrosomonas) οξειδώνουν την αμμωνία σε NO2-
  • Άλλα(nitrobacter)οξειδώνουν NO2- σεNO3-
  • Άλλα ακόμη ολοκληρώνουν την διαδικασία μειώνοντας το NO3- σεN2.

Φωσφορικά και πολυφωσφορικά

Βρίσκονται στα ύδατα λόγω της χρήσης που κάνουμε είτε στον βιομηχανικό τομέα είτε στον τομέα των τροφίμων. Περιέχονται στα απορρυπαντικά:

  • Προστίθενται σε ορισμένα τρόφιμα (ενεργούν ως σταθεροποιητές).
  • Χρειάζονται για την μείωση της σκληρότητας των βιομηχανικών υδάτων.
  • Μαζί με τις αζωτούχες ενώσεις λειτουργούν ως λιπάσματα σε στάσιμα νερά,προκαλώντας μία μη φυσιολογική ανάπτυξη μικροσκοπικών φυκιών(ευτροφισμός)μετά από την οποία υπάρχει μια βαθιά επιδείνωση που μπορεί να οδηγήσει στη συνολική εξαφάνιση της υδρόβιας ζωής.

 

Χρώμιο
Είναι πολύ τοξικό,ειδικά στην εξασθενή μορφή.

  • Είναι παρών κυρίως στα βιομηχανικά απόβλητα(για παράδειγμα στη βιομηχανία βυρσοδεψίας και στη βιομηχανία βαφών).
  • Εισέρχεται στην διατροφική αλυσίδα.
  • Εξαλείφεται από τα ύδατα κατά πρώτον μειώνοντας το εξασθενή σε τρισθενή με SO2 ή FeSO4,κατόπιν μετατρέπουμε το τρισθενές σαν Cr(OH)3 c με CaO με το pH μεταξύ των τιμών 8,5 και 9.

Άλλοι ρύποι

  • Παράγοντες γαλακτωματοποίησης: Στην ενδογενή τοξικότητα προσθέτουν την ικανότητα ώστε να γίνεται δύσκολος ο διαχωρισμός των επιβλαβών ουσιών που γαλακτωματοποιούν.
  • Έλαια και υδρογονάνθρακες: Αδιάλυτα στο νερό και με μικρή πυκνότητα,επιπλέουν καλύπτοντας μεγάλες επιφάνειες.
  • Χλωριωμένες οργανικές ενώσεις: Σε πολλές περιπτώσεις βλέπουμε να ενισχύεται η τοξική επίδραση λόγω της μεγάλης διάρκειας ζωής τους.
  • Συνθετικά απορρυπαντικά: Εκτός του ότι είναι από μόνα τους τοξικά,παράγουν αφρούς που μειώνουν την εναλλαγή του οξυγόνου μεταξύ αέρα και νερού.
  • Ιόντα υδραργύρου: Λόγω της σταθερότητας που τα διακρίνει τείνουν να συσσωρεύονται στα ύδατα όπου σταθεροποιούνται από τα βακτήρια,εισερχόμενα έτσι στην διατροφική αλυσίδα.

 

Τι είναι ο ευτροφισμός;
Είναι μια μη φυσιολογική ανάπτυξη των υδρόβιων φυτικών ειδών. Διαπιστώνεται σε ειδικές συνθήκες ρύπανσης:

  • Υψηλές συγκεντρώσεις ενώσεων φωσφόρου και αζώτου.
  • Διαθεσιμότητα άνθρακα.
  • Παρουσία στοιχείων που επεμβαίνουν στο μεταβολισμό των φυτικών κυττάρων(ασβέστιο,σίδηρος,μαγγάνιο,μολυβδαίνιο κ.λπ.)διευκολύνεται από την χαμηλή εναλλαγή του νερού στο υδάτινο σύστημα.

 

Ο μηχανισμός του ευτροφισμού

  • Τα υδρόβια φυτά και τα άλγη αναπτύσσονται με μη φυσιολογικό τρόπο μέσω της φωτοσύνθεσης της χλωροφύλλης παράγοντας οξυγόνο.
  • Έχοντας έναν σύντομο κύκλο ζωής, πεθαίνουν γρήγορα σε μεγάλο αριθμό : Τα νεκρά άλγη εγκαθίστανται στον πυθμένα του υδάτινου συστήματος και αποσυντίθενται καταναλώνοντας οξυγόνο.
  • Η ανεπαρκής αντικατάσταση του νερού στα βαθιά στρώματα αποτρέπει την είσοδο επιπλέον οξυγόνου στο βυθό σε επαρκή ποσότητα.
  • Η έλλειψη του οξυγόνου έχει ως συνέπεια την αναερόβια αποσύνθεση των νεκρών φυκιών.
  • Έτσι σχηματίζονται τοξικές ουσίες,όπως η αμμωνία και το μεθάνιο,που εμποδίζουν τη ζωή υψηλότερων υδρόβιων ζώων.

Ευτροφισμός και συνθήκες των υδάτων

  • Τα ευτροφικά νερά είναι θολά και πρασινωπά,συχνά έχουν δυσάρεστη οσμή και γεύση,είναι δε δύσκολο να έχουμε καθίζηση και φιλτράρισμα και περιέχουν λίγο οξυγόνο.
  • Αντιθέτως τα ολιγοτροφικά νερά παρουσιάζονται διαυγή, άγευστα, άοσμα και με μεγάλη περιεκτικότητα σε οξυγόνο.
  • Τα μεσοτροφικά νερά βρίσκονται στις ενδιάμεσες συνθήκες μεταξύ των ευτροφικών και των ολιγοτροφικών
  • Ένα υδάτινο σώμα είναι δυστροφικό όταν δεν μπορεί να αυτοκαθαριστεί.

Παρουσία χημικών ενώσεων φυσικής ή ανθρωπογενούς προέλευσης στα ύδατα.
– Χαρακτηρισμός – Χημικές ενώσεις στο νερό.

 

Στα ύδατα βρίσκονται πολλές ενώσεις με χαρακτηριστικά φυσικής προέλευσης και τεχνουργημάτων της ανθρώπινης δραστηριότητας παράλληλα με την ειδική αξιολόγηση για κάθε ένωση,για την μελέτη της δυναμικής του περιβάλλοντος στα επί μέρους αλλά και στο συνολικό οικοσύστημα,είναι πολύ χρήσιμη η χρήση των παραμέτρων που υποδεικνύουν την Οργανική ουσία (SO) στα διάφορα συστατικά της.
Αυτό επειδή η διαφορά μεταξύ των διαφόρων τυπολογιών του SO (ThOC, COD, TOC, BOD) μα επιτρέπει ώστε να έχουμε μία κατεύθυνση για την βιοδιασπασιμότητα των ενώσεων που απαρτίζουν την SO και να προβλέψουμε, κατόπιν , την περιβαλλοντική συμπεριφορά τους και την απάντηση του οικοσυστήματος ή μέρος αυτού, στην παρουσία τους. Το ποιο εμφανές παράδειγμα είναι η κατανάλωση του οξυγόνου από το SO που χρησιμοποιείται από μικροοργανισμούς όπως pabulum τροφοδοσίας (BOD) που μπορεί να μεταβάλει ολοσχερώς che puo’ alterare completamente κατάσταση οξυγόνωσης ενός υδάτινου σώματος και κατόπιν να τροποποιήσει την ποιότητα και την χρήση του.

 

Οι παράμετροι που χρησιμοποιούνται συνήθως στον τομέα του νερού είναι:

  • Το ThOD (Theoretical Oxygen Demand) ή θεωρητική ζήτηση του οξυγόνου;
  • Το TOC (Total Organic Carbon ) ή συνολική περιεκτικότητα σε άνθρακα;
  • Το COD Chemical Oxygen Demand ) ή χημική ζήτηση του οξυγόνου;
  • Το BOD ( Biochemical Oxygen Demand ) ή βιολογική ζήτηση του οξυγόνου.

Ήδη ο όρος ζήτηση μας δείχνει την σημασία της εξεταζόμενης διαδικασίας.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για τις ποσότητες του οξυγόνου που ζητούνται στα διάφορα στάδια μετατροπής του άνθρακα που υπάρχει στα δείγματα.
Έτσι η οξείδωση θεωρητική ή στοιχειομετρική όλων των ατόμων του άνθρακα θα είναι το ThOD.Η χημική οξείδωση όλων των ουσιών που είναι σε θέση να μειώσουν ένα οξειδωτικό χημικό μείγμα (και μόνο αυτές) θα είναι το COD, ο μετασχηματισμός όλου του υπάρχοντος άνθρακα μέσω συστημάτων υψηλής θερμοκρασίας,θα είναι το TOC και τελικά, ο μεταβολικός μετασχηματισμός του βιοαποικοδομήσιμου άνθρακα από τους μικροοργανισμούς θα είναι το BOD.Κάθε μία από αυτές τις παραμέτρους έχει τη δική της σημασία σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο υπολογιστήκανε και μετρηθήκανε.
Είναι διαισθητικό ότι το ThOD αντιπροσωπεύει την μέγιστη δυνατή ποσότητα του οξυγόνου που καταναλώνεται από ένα μόριο αλλά,στην πραγματικότητα,ένα στάδιο οξείδωσης με τόσο βάθος δεν επιτυγχάνεται ποτέ στη φύση αλλά και στις τεχνολογικές επεξεργασίες πολύ δύσκολα μπορούμε να πλησιάσουμε στη μετατροπή του 100 % του άνθρακα στα οξυγονωμένα παράγωγά του.Έτσι,το ThOD παρουσιάζει το 100 % του μετασχηματισμού και στην πραγματικότητα αυτός θα είναι ο ρόλος του.
Το TOC έχει,απεναντίας μία τιμή,ποιο πρακτική,επειδή αντιπροσωπεύει πραγματικά το μέγιστο του οξυγόνου που καταναλώνεται από το μόριο σε δραστικές συνθήκες όπως εκείνες σε μία οξείδωση καταλυτική σε υψηλές θερμοκρασίες.Οι τιμές της πλησιάζουν εκείνες του ThOD και είναι δυνατόν,μέσω του TOC της οργανικής και της ανόργανου φάσεως(ανθρακικά και όξινα ανθρακικά),πολύτιμες πληροφορίες στην αξιολόγηση της ποιότητας του υπό εξέταση ύδατος.Το COD έχει μερικά όρια ως προς το οξειδωτικό αποτέλεσμα των χρησιμοποιούμενων μειγμάτων(Bicromato κάλιο σε ισχυρά όξινο περιβάλλον ή Υπερμαγγανικό κάλιο).Το τεστ COD δεν διαφοροποιεί μεταξύ των οργανικών και των ανόργανων ουσιών και επομένως μπορεί να υποστεί πολλές παρεμβολές.Παρόλα αυτά τεχνικώς είναι πολύ εύκολο για αυτό έχει ευρεία εφαρμογή.

 

Το COD είναι το ακρωνύμιο του chemical oxygen demand .Η τιμή του εκφράζεται σε milligrams του οξυγόνου ανά λίτρο και αντιπροσωπεύει την αναγκαία ποσότητα του οξυγόνου που είναι απαραίτητη για την πλήρη οξείδωση των οργανικών και των ανόργανων ουσιών που υπάρχουν σε ένα δείγμα νερού.
Αντιπροσωπεύει επομένως τον δείκτη που μετρά τον βαθμό μόλυνσης από τις οξειδωτικές ενώσεις, κυρίως τις οργανικές.
Ο Ιταλικός νόμος επιτρέπει την εκκένωση του νερού στο σύστημα αποχέτευσης, του οποίου το  COD δεν είναι μεγαλύτερο από 500  mg/L.
Τα νερά που έχουν μεγαλύτερη τιμή πρέπει πρώτα να επεξεργαστούν ώστε να αφαιρεθούν οι ρύποι.
Για την εκκένωση σε επιφανειακά νερά (ποτάμια κτλ) το επιτρεπόμενο όριο είναι ίσο με 120 mg/L.

Μέτρηση του COD

Η μέτρηση του περιγράφεται από την επίσημη μέθοδο IRSA­CNR νούμερο 5130. 
Με βάση αυτή την μεθοδολογία αναπτυχθήκανε στη συνέχεια παρόμοιες μέθοδοι ημιαυτόματοι στις οποίες τα αντιδρώντα έχουν προ-δροσολογηθεί σε φιαλίδια στα οποία πρέπει να προστεθεί το δείγμα προς ανάλυση.
Η μέθοδος βασίζεται στην οξείδωση των οργανικών και των ανόργανων ουσιών, που υπάρχουν σε ένα δείγμα νερού, μέσω ενός διαλύματος από διχρωμικό κάλιο με την παρουσία συμπυκνωμένου θεϊκού οξέος  concentrato  και θεϊκού αργύρου, σαν καταλύτης της οξείδωσης. 
Το πλεονάζον διχρωμικό  στη συνέχεια ογκομετρείται με ένα διάλυμα  με γνωστή την συγκέντρωση του θεϊκού αμμωνίου και του σιδήρου  (II).
Η συγκέντρωση των οξειδωτικών οργανικών και ανόργανων ουσιών, βάσει των συνθηκών της μεθόδου, είναι ανάλογη με την ποσότητα του διχρωμικού καλίου που καταναλώθηκε.
Το ιόν χλωρίου  θεωρείται ένα παρεμβατικό ,επειδή η οξείδωσή του μπορεί να γίνει μόνο στις συνθήκες της μεθόδου που χρησιμοποιείται για το COD αλλά όχι σε εκείνες που υπάρχουν στα φυσικά ύδατα.  

Για δείγματα τα οποία περιέχουν έως και 1000 mg/L di  Cl­, η παρεμβολή των χλωριούχων σχεδόν
εξαλείφεται με την προσθήκη στο δείγμα θεϊκού υδράργυρο  (II)  σε μία αναλογία βάρους  HgSO4:Cl­ 10:1.
Συνιστάται η ανάλυση να γίνει το συντομότερο  δυνατό μετά τη δειγματοληψία.  
Εάν το δείγμα δεν μπορεί να αναλυθεί αμέσως μετά τη συλλογή,  ώστε να αποφύγουμε τυχόν απώλειες λόγω της βιολογικής οξείδωσης των οργανικών ουσιών,τότε πρέπει αυτό να διατηρηθούν για την αύξηση της οξύτητας μέχρι  pH 1­2  με θεϊκό οξύ.
Το Βιοχημικά απαιτούμενο οξυγόνο,γνωστό και ως BOD,ακρωνύμιο των αγγλικών Biochemical oxygen demand,αντιπροσωπεύει μία έμμεση ένδειξη περιεκτικότητας της βιοδιασπώμενης οργανικής ύλης που είναι παρούσα σε ένα δείγμα νερού.

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να εκτιμηθεί γενικά η ποιότητα των υδάτων και ο βαθμός ρύπανσης και είναι μία παράμετρος που χρησιμοποιείται στη διαχείριση της ποιότητας των υδάτων και του καθαρισμού.
Χρησιμοποιείται δε πολύ συχνά σαν παράμετρος μέτρησης ώστε να αξιολογήσουμε την αποτελεσματικότητα των συστημάτων επεξεργασίας των αποβλήτων.
Για την μέτρηση του είναι διαθέσιμα στην αγορά αρκετά kit για την ανάλυση,απλής χρήσης.

 

Το test του BOD

Το BOD μετράει την ποσότητα κατανάλωσης του οξυγόνου από τους μικροοργανισμούς σε προκαθορισμένη θερμοκρασία και σε καθορισμένο χρονικό διάστημα.
Για να διασφαλίσουμε ώστε όλες οι άλλες συνθήκες να είναι ίδιες,σε κάθε δείγμα νερού που θέλουμε να αναλύσουμε εισάγουμε μία μικρή ποσότητα μικροοργανισμών.
Η εισαγωγή συνήθως συνίσταται σε αραιωμένη ενεργοποιημένη ιλύ κατάλληλα με απιονισμένο νερό.
Το test μπορεί να έχει διαφορετική διάρκεια ,συνήθως η περίοδος ανάλυσης είναι πέντε ημέρες.
(BOD5),αλλά σε μερικές περιπτώσεις πραγματοποιούνται test με διαφορετικές περιόδους.

Μέθοδος της αραίωσης

Το test του BOD γίνεται αραιώνοντας ένα δείγμα νερού το οποίο θέλουμε να αναλύσουμε με απιονισμένο νερό κορεσμένο από οξυγόνο,εισάγοντας σε αυτό μία καθορισμένη ποσότητα μικροοργανισμών , σφραγίζοντας το δείγμα ( ώστε να εμποδίσουμε την είσοδο άλλου οξυγόνου στο διάλυμα ) και το διατηρούμε στο σκοτάδι ( για να αποτρέψουμε την ανάπτυξη της διαδικασίας της φωτοσύνθεσης που παράγει οξυγόνο).Το δείγμα διατηρείται στο σκοτάδι σε θερμοκρασία στους 20 °C για όλη την διάρκεια του test (μόνο 5 ημέρες) και στο τέλος αυτής της περιόδου αναλύεται το διαλυμένο εναπομείναν οξυγόνο.

(A) BODn αναλυθέν δείγμα (mg/l) = OD αρχή­ OD τέλος
(B) BODn λευκό (mg/l) = ODαρχή ­ OD τέλος
BODn αρχικό δείγμα (mg/l) = (A) x FD ­ (B)

όπου:

OD = Διαλυμένο οξυγόνο (mg/l) 
FD = Συντελεστής αραίωσης του δείγματος

Υπάρχουν μερικές μεταβλητές σε αυτό το είδος του test.Στην Αγγλία στην αρχή του  test  προστίθεται η ουσία  alliltiourea  στο δείγμα ώστε να αποτρέψουμε την οξείδωση της αμμωνίας. Τα αποτελέσματα αυτού του τύπου του  test ορίζονται ως BOT5(ATU) στην Αγγλία ή ως  BOD ανθρακούχο  (CBOD) στις Η.Π.Α.
Ένα test που χρησιμοποιείται σπάνια είναι επίσης το Ultimate BOD (UBOD),στο οποίο γίνονται συνεχείς μετρήσεις του διαλυμένου οξυγόνου έως ότου το δείγμα να φθάσει στην Ισορροπία.

 

Μέθοδος σπειρομετρική

Το δείγμα εισάγεται σε ένα δοχείο εφοδιασμένο με διαφορικό μανόμετρο και ερμητικά κλειστό ώστε να αποφύγουμε εναλλαγές οξυγόνου. Στη διάρκεια της
βιολογικής αποδόμησης του οργανικού περιεχομένου έχουμε κατανάλωση οξυγόνου και αυτό προκαλεί μία υποπίεση στο αέριο,μετρημένη από το μανόμετρο.
Αν εκ των προτέρων έχει βαθμονομηθεί,το μανόμετρο αποδίδει αμέσως την τιμή του BOD του δείγματος.
Σε αυτό το test υπάρχει μία παρεμβολή η οποία είναι συνδεδεμένη με την παραγωγή του διοξειδίου του άνθρακα,η οποία στη συνέχεια προστίθεται
στην αεριούχα φάση της καυστικής ποτάσας η οποία αφαιρεί χημικώς την CO2.
Το BOD είναι παρόμοιο ως παράμετρος με το COD, επειδή και τα δύο μετρούν την ποσότητα των οργανικών ενώσεων διαλυμένων στο νερό.
Το COD είναι όμως λιγότερο ειδικό, επειδή μετρά όλο εκείνο το οποίο μπορεί να οξειδωθεί χημικώς παρά το επίπεδο της οργανικής ουσίας βιολογικώς ενεργή. 
Αυτό προϋποθέτει ότι η τιμή του COD ενός δείγματος είναι πάντα μεγαλύτερη ή στο ίδιο όριο, με εκείνο του BOD.

Τυπικές τιμές του  BOD 

Ένα ποτάμι αμόλυντο έχει συνήθως τιμές του  BOD5 μικρότερες του 1 mg/l.
Ένα μέτρια μολυσμένο ποτάμι  θα έχει τιμές του BOD5.
Μεταξύ των 2 και των 8 mg/l.
Τα απόβλητα νερά που επεξεργάζονται αποτελεσματικά από μία μονάδα καθαρισμού για τα απόβλητα θα έχει τιμές του BOD περίπου 20 mg/l.
Τα απόβλητα νερά που δεν επεξεργάζονται έχουν μεταβλητές τιμές, κατά μέσο όρο γύρω στα 600 mg/l,αλλά συχνά και μεγαλύτερες όπως στην περίπτωση των
αποβλήτων στη βιομηχανία γαλακτοκομικών προϊόντων (2000 mg/l) ή στα απόβλητα των ελαιοτριβείων (>5000 mg/l).
Η μέση τιμή του BOD5 των αποχετεύσεων σε μία μονάδα καθαρισμού των αστικών λυμάτων είναι περίπου 200 mg/l.

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΣΙΜΟΥ ΝΕΡΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΤΡΟΠΟ

Πιθανά προβλήματα :

  • Ανεπαρκής απομάκρυνση των οργανικών ενώσεων.
  • Σχηματισμός THM με οξείδωση του οργανικού φορτίου.
  • Παρουσία γεύσης και οσμής.
  • Τα τόξινα άλγη δεν αφαιρούνται.
  • Ανεπαρκής απολύμανση : Πρωτόζωα όπως Cryptosporidium, Giardia Lamblia (σχηματισμός ανθεκτικών κύστεων)το νερό δεν πληροί τα νόμιμα όρια.

Παραδοσιακή τυπική εγκατάσταση μονάδας επεξεργασίας πόσιμου νερού για επιφανειακά ύδατα:

 

Προ-οξείδωση / Ενδιάμεση οξείδωση

Ανάλογα εάν χρησιμοποιούμαι το όζον πριν από την κροκίδωση ή το φιλτράρισμα.

1.ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΗΞΗΣ
Το όζον παράγει την πόλωση των μορίων αυξάνοντας την ικανότητα συγκέντρωσης:
– Βελτιώνει την καθίζηση.
– Μειώνει την παρουσία των οργανικών ενώσεων.
– Εξοικονόμηση στη χρήση και στην διαχείριση των χημικών.

2.ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΓΓΑΝΙΟΥ
Το όζον μετατρέπει τα διαλυτά άλατα σε αδιάλυτα οξείδια ή υδροξείδια.
Τα υδροξείδια των μετάλλων είναι ευκόλως αφαιρούμενα.

3.ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΣΜΗΣ
Η παρουσία των γεύσεων και των οσμών στα ύδατα συχνά οφείλεται στη χλωρίωση των φυσικών οργανικών ενώσεων: Φαινόλη, υδρόθειο, άλγη..
Χλώριο + φαινόλη = γεύση + τοξικές ουσίες.
Με την οξείδωση των οργανικών ενώσεων με όζον εξαλείφεται γεύση και οσμή του νερού.
Προ-οξείδωση / Ενδιάμεση οξείδωση.
Ανάλογα εάν χρησιμοποιούμαι το όζον πριν από την κροκίδωση ή το φιλτράρισμα.

4.ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΔΡΟΜΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΤΡΙΑΛΟΓΟΝΟΜΕΘΑΝΙΩΝ
Το όζον καταστρέφει τις οργανικές ουσίες που είναι οι πρόδρομοι για τον σχηματισμό των THM.

5.ΑΛΓΗ ΚΑΙ ΥΠΟΠΡΟΪΟΝΤΑ
Τα άλγη μπορούν να επεξεργαστούν σε δύο steps :
– Σε προ-οξείδωση πριν από την επίπλευση ή τη διήθηση: Άμεση δράση.
– Σε ενδιάμεση οζονοποίηση το όζον l’ozono μειώνει τις τοξίνες, τη γεύση και τις οσμές που παράγονται από τα άλγη.

6. ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΤΩΝ ΝΙΤΡΩΔΙΩΝ
Στα υπόγεια νερά.

7. ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΤΩΝ ΣΟΥΛΦΙΔΙΩΝ
Στα υπόγεια νερά, που συχνά είναι υπεύθυνα για τις κακές οσμές.

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΣΙΜΟΥ ΝΕΡΟΥ ΜΕ ΟΖΟΝ “ ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟ ΟΞΕΙΔΩΣΗ ”

Δοσολογία – Προ-οξείδωσης
1. ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΗΞΗΣ

Το όζον παράγει την πόλωση των μορίων αυξάνοντας την ικανότητα συγκέντρωσης
– Βελτιώνει την καθίζηση.
– Μειώνει την παρουσία των οργανικών ενώσεων.
– Εξοικονόμηση στη χρήση και στην διαχείριση των χημικών.
Τυπική δοσολογία: 0,5 – 1,5 gO3/m³
Τυπικός χρόνος επαφής: 2-5 minuti

Δοσολογία – Προ-οξείδωσης
2. ΟΞΕΙΔΩΣΗ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΑΓΓΑΝΙΟΥ

– Το όζον μετατρέπει τα διαλυτά άλατα σε αδιάλυτα οξείδια ή υδροξείδια.
– Το όζον μετατρέπει τα διαλυτά άλατα σε αδιάλυτα οξείδια ή υδροξείδια με την καθίζηση.
– Οι οργανικές ουσίες που συνδέονται με το Σίδηρο/Μαγγάνιο δεν οξειδώνονται με τον αέρα ή το οξυγόνο.
– Το χλώριο δεν οξειδώνει το μαγγάνιο.
Στοιχειομετρική αναλογία: 0.43 mgO3/mg Fe – 0.87 mgO3/mg Mn.
Τυπικός χρόνος επαφής: 5 – 10 minuti.
Επιφανειακά ύδατα: Προσθήκη :0.5 mgO3/mg TOC.

Σημείωση: υπερβολική δόση μπορεί να παράγει υπερμαγγανικό (ροζ νερό)!!

Δοσολογία – Προ-οξείδωσης.
3. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΓΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΣΜΗΣ

Η παρουσία των γεύσεων και των οσμών στα ύδατα συχνά οφείλεται στη χλωρίωση των φυσικών οργανικών ενώσεων:φαινόλη, υδρόθειο, άλγη.
• Χλώριο + φαινόλη = γεύση + τοξικές ουσίες.
• Με την οξείδωση των οργανικών ενώσεων με όζον :
– Καμία γεύση και οσμή.
– Καμία τοξική ένωση.

Τυπική δοσολογία: 0,5 – 2 gO3/m³.
Τυπικός χρόνος επαφής : 2-5 minuti.

4.Διάφορες πρόδρομες ουσίες THM:
– Ρεσορσινόλη (φαινόλες)

Ανιλίνη

  • Φαινόλες και πολυφαινόλες.
  • Βενζοϊκό οξύ.
  • Σαλικυλική αλδεΰδη ΠΡΌΔΡΟΜΟΙ THM´s +CL2.
  • χλωροφόρμιο- Βρωμοφόρμιο.
  • βρωμοδιχλωρομεθανίου.
  • Διβρωμοχλωρομεθάνιο.
  • Χλώριο, διχλωρο και τριχλωρο οξικό οξύ.
  • Βρώμιο, διβρωμο και τριβρωμο ακετονιτρίλιο.
  • Χλώριο και βρωμοπροπάνιο, χλώριο και βρώμιο,νιτρομεθάνιο το όζον καταστρέφει τους προδρόμους!

Δοσολογία Προ -οξείδωσης
5.ΑΛΓΗ ΚΑΙ ΥΠΟΠΡΟΪΟΝΤΑ

Τα άλγη μπορούν να επεξεργαστούν σε δύο steps :

  • Σε προ-οξείδωση πριν από την επίπλευση ή
  • τη διήθηση: άμεση δράση

Τυπική δοσολογία: 2 gO3/m³
Τυπικός χρόνος επαφής: 3 minuti
– Σε ενδιάμεση οζονοποίηση το όζον l’ozono μειώνει τις τοξίνες, τη γεύση και τις οσμές που παράγονται από τα άλγη.
Τυπική δοσολογία: 3-5 gO3/m³
Τυπικός χρόνος επαφής: 10 minuti Δοσολογία Προ -οξείδωσης

6. ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΙΤΡΟΔΙΩΝ (Υπόγεια νερά)
Το όζον μετασχηματίζει NO2 (Νιτρώδη) σε NO3 (Νιτρικά) σε προ ή μεταξύ οζονισμού
Τυπική δοσολογία: 1 – 2 mgO3 / mg NO2
Τυπικός χρόνος επαφής : 1-3 minutes

7. ΘΕΙΟΥΧΟΣ ΥΔΡΑΡΓΥΡΟΣ (Υπόγεια νερά)
Μυρωδιά της χαλασμένα αυγά. Υψηλή κατανάλωση όζοντος.
Τυπική δοσολογία: 3.5 mgO3 / mgH2S
Τυπικός χρόνος επαφής : 1-3 minuti

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΣΙΜΟΥ ΝΕΡΟΥ ΜΕ ΟΖΟΝ “ΔΟΣΟΛΟΓΙΑ post ΟΞΕΙΔΩΣΗΣ”

Δοσολογία – Post-οξείδωση
1 ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΚΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ
2 ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΧΡΩΜΑΤΟΣ
3 ΜΕΙΩΣΗ ΠΑΡΑΣΙΤΟΚΤΟΝΩΝ
4 ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ
– ΜΙΚΡΟΡΥΠΑΝΤΕΣ: EDC’S PCP’S

ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΟΣΙΜΟΥ ΝΕΡΟΥ ME OZON ”ΜΙΚΡΟΡΥΠΑΝΤΕΣ”

Η χρήση του όζοντος για την απομάκρυνση των μικρό-ρυπαντών

Μικρό-ρυπαντές:
Ουσίες παρούσες σε χαμηλές συγκεντρώσεις που είναι δύσκολο ή αδύνατον να αφαιρεθούν με τις συμβατές τεχνολογίες επεξεργασίας.

Endocrine Disrupting Compounds (EDC’s):
Ουσίες που σχετίζονται με ορμονικές λειτουργίες Personal Care Products (PCPs)
Αρώματα, κρέμες για ηλιακή προστασία, προϊόντα καθαριότητας, κτλ.

EDC’s:
Φαρμακευτικά προϊόντα και προϊόντα προσωπικής φροντίδας αποτελούν ομάδες των αναδυόμενων μικρό-ρυπαντών.

Η χρήση του όζοντος για την απομάκρυνση των μικρό-ρυπαντών.

Επιπτώσεις στην υγεία των ζώων και των ανθρώπων.

Η παρουσία των EDC’s έχει αρνητικές επιπτώσεις στο οικοσύστημά μας.Επιπτώσεις στα ψάρια:

– Εμφανή φαινόμενα ανταλλαγής της ανδρικής σεξουαλικότητας.
– Μείωση της ανδρικής γονιμότητας.

Επιπτώσεις στον άνθρωπο:

– Μείωση της γονιμότητας.
– Aυξημένη συχνότητα εμφάνισης του καρκίνου.

Δοσολογία – Post- οξείδωσης.
1. ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΚΟΥ ΦΟΡΤΙΟΥ.

Όζον => διαλυμένο οξυγόνο => βελτιώνει την αερόβια βιολογική διαδικασία.
Το όζον διασπά τις μεγάλες μοριακές αλυσίδες σε ποιο μικρές ομάδες και βιοδιασπώμενες.
– Αυξάνει τον μέσο όρο ζωής του άνθρακα.
– Μειώνει την συχνότητα πλύσης.
– Μετασχηματίζει μέρος του πυρίμαχου COD σε BOD.
– Μείωση του χρώματος και της οσμής.
Τυπική δοσολογία :O3: 1.5 – 3 gO3/m³
Τυπικός χρόνος επαφής : 5 min

Δοσολογία – Post- οξείδωσης
2. ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥ

Ο χρωματισμός στα επιφανειακά νερά προκύπτει από το φυσικό οργανικό φορτίο που είναι παρών (χουμικά οξέα, φουλβικά οξέα,τανίνες).

Δοσολογία – Post- οξείδωσης.
3 ΠΑΡΑΣΙΤΟΚΤΟΝΑ

• Το όζον , σε συνδυασμό με το H2O2 μας επιτρέπει την μείωση των παρασιτοκτόνων όπως Ατραζίνη ,Σιμαζίνη, κτλ..
Τυπική δοσολογία όζοντος : 3 gO3/m³.
Τυπικός χρόνος επαφής :15 minuti.
Προσοχή να γίνεται έλεγχος για τυχόν σχηματισμό βρωμιούχων !!

Δοσολογία – Post- οξείδωσης.
4.ΑΠΟΛΥΜΑΝΣΗ

Το όζον καταστρέφει την κυτταρική μεμβράνη των βακτηριδίων.
Για την επίτευξη των αποτελεσμάτων οι μικροοργανισμοί πρέπει να είναι σε επαφή με το O3 (mg/l) για ένα χρονικό διάστημα (λεπτά):
Μιλάμε για το C-T index.
Τυπική δοσολογία για να πετύχουμε 3 Log βακτηριακής απολύμανσης 3.0 mg/l.
Τυπικός χρόνος επαφής 4 λεπτά.

Πιθανή χρήση στην επεξεργασία του πόσιμου νερού.

Δείκτες παραμέτρων ,που θεσπίστηκαν με την οδηγία 98/83/CE:
Αναφέρονται 24 χημικοί παράμετροι και οι 13 από αυτούς έχουν βελτιωθεί άμεσα ή έμμεσα από την χρήση του όζοντος, ενώ μόνο 1 από αυτές ,το βρωμικό άλας
ελέγχεται στην περίπτωση χρήσης του όζοντος στην επεξεργασία.

Ο σχηματισμός του βρωμικού άλατος ,στην περίπτωση χρήσης του όζοντος στην επεξεργασία, μπορεί να ελεγχθεί:
Διατηρώντας χαμηλή την τιμή του εναπομείναντος όζοντος στο τέλος της επεξεργασίας.
Μειώνοντας στο ελάχιστο το χρόνο επαφής στη δεξαμενή
Έλεγχος του pH (τιμή γύρω στους 6.5 – 7)
Υποπροϊόντα της απολύμανσης
Κύρια παραπροϊόντα του χλωρίου
Χλωροφόρμιο- Βρωμοφόρμιο – βρωμοδιχλωρομεθανίου – Dibromoclorometano – Χλώριο, διχλωρο και τριχλωροοξικό οξύ – Βρωμο, διβρωμο και τριβρωμο ακετονιτρίλιο,
Χλώριο και βρώμιο προπανίου, χλώριο και βρώμιο νιτρομεθάνίου.
Κύρια παραπροϊόντα του όζοντος.
Βρωμιούχο άλας.
Υποπροϊόντα της απολύμανσης του όζοντος.
Το ιόν του βρωμικού άλατος ( BrO3- )θεωρείται σαν γενοτοξικό καρκινογόνο ,
Επίπεδο επιτρεπόμενης συγκέντρωσης (USEPA, EU): 10 µg/l

Όριο κράτησης: 2-5 µg/l
Το ιόν του βρωμικού άλατος σχηματίζεται από την οξείδωση του Βρωμιούχου.
Το Βρωμιούχο βρίσκεται σε μερικές πηγές του πόσιμου νερού ,κυρίως (αλλά όχι μόνο) σε εκείνες που είναι δίπλα στις παράκτιες περιοχές.
Το νερό προς επεξεργασία περιέχει
Βρομιούχα ή βρωμιούχα άλατα?
Εάν η απάντηση είναι ναι , σε τι συγκέντρωση;

5 – Υποπροϊόντα της απολύμανσης του όζοντος
ΠΏΣ ΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΒΡΟΜΟΥΧΩΝ ΑΛΑΤΩΝ;

Η Προ-οζονοποίηση , γενικώς ΔΕΝ είναι πρόβλημα.
-Σύντομοι χρόνοι επαφής / περιορισμένη δοσολογία
– Παρουσία του Mn και οργανικού φορτίου.
Ο σχηματισμός των βρωμιούχων αλάτων εξαρτάται από την δοσολογία του όζοντος,από τον χρόνο επαφής pH, το Μαγγάνιο, TOC,Θερμοκρασία νερού, κτλ.
Ενεργώντας σε αυτές τις παραμέτρους ,όσο είναι δυνατόν, μειώνεται ο σχηματισμός των βρωμιούχων αλάτων.

ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΝΕΡΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΛΙΟΣΤΑΣΙΟ ΜΕ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΟΖΟΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΝΕΡΟΥ – ΠΟΣΙΜΟ ΝΕΡΟ

 

Η σειρά HYGENE WATER είναι ένα πατενταρισμένο και πρωτοποριακό σύστημα για την  εξασφάλιση του καθαρισμού νερού ενός ολόκληρου κυκλώματος (π.χ. Ξενοδοχείο, Κατοικία, κλπ.).
Το οζονοποιημένο νερό, μειώνει τη χρήση χημικών ουσιών για τη διατήρηση του νερού στο δίκτυο και βοηθά στην αυτοαπολύμανση της υδραυλικής εγκατάστασης.
Ένα φυσικό, οικονομικό, οικολογικό σύστημα που μπορεί να προσφέρει σίγουρο αποτέλεσμα μικροβιολογικής ασφάλειας σε όλο τον κύκλο του νερού!
Αυτοματοποιημένο σύστημα, εύκολο στην εισαγωγή σε νέες και υπάρχουσες εγκαταστάσεις.

Η σειρά HYGENE WATER χάρη στο μοναδικό σύστημα λειτουργίας του όζοντος επιτίθεται στις διάφορες οργανικές ενώσεις με την οξείδωση και αδρανοποίησή τους (ακάρεα, βακτήρια (π.χ. λεγιονέλλα), μύκητες, μούχλα, ιούς). Συνεργάζεται επίσης με άλλα συστήματα καθαρισμού και φιλτραρίσματος νερού που χρησιμοποιούνται συνήθως.