Καλέστε μας στο: +30 2315-505205

Βιοαέριο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε ως στόχο,την σταθεροποίηση της παραγωγής αστικών αποβλήτων(300κ/κάτοικο/έτος) έως το έτος 2.000.Ο στόχος αυτός δεν επετεύχθη.Για τον λόγο αυτό,η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έθεσε πλέον ποσοτικούς αλλά και στρατηγικούς στόχους,για την πρόληψη και την αποσύνδεση της οικονομικής ανάπτυξης από την παραγωγή αποβλήτων,λαμβάνοντας μέτρα ώστε:

1.Τα απόβλητα να μην είναι επικίνδυνα ή τουλάχιστον να συνιστούν μικρή επικινδυνότητα για τον περιβάλλον και την υγεία.
2.Τα περισσότερα απόβλητα να επανεισάγονται στον οικονομικό κύκλο κυρίως με την ανακύκλωση ή να επιστρέφουν στο περιβάλλον σε χρήσιμη(π.χ. κομπόστ) ή αβλαβή μορφή.
3.Οι ποσότητες των αποβλήτων που οδηγούνται προς ταφή να ελαττωθούν ως προς το ελάχιστο.
4.Τα απόβλητα να υπόκεινται σε επεξεργασία και αξιοποίηση κοντά στον τόπο παραγωγής τους.
5.Τα απόβλητα να υπόκεινται σε επεξεργασία και αξιοποίηση κοντά στον τόπο παραγωγής τους.

 

Για να γίνουν κατανοητές οι στρατηγικές κατευθύνσεις της Ε.Ε.για την διαχείριση των αποβλήτων,είναι αναγκαίο να επισημανθούν τα βασικά σημεία της ανακοίνωσης της επιτροπής των Ευρωπαϊκών κοινοτήτων,για το θέμα αυτό, που έχει γίνει αποδεκτή από το συμβούλιο της Ε.Ε.στην ανακοίνωση αυτή,καθορίζεται ως στόχος της κοινοτικής πολιτικής,για την διαχείριση των αποβλήτων:

 

«Η ανάγκη να διασφαλιστεί υψηλός βαθμός προστασίας του περιβάλλοντος χωρίς
να επανέρχεται στρέβλωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς,με σκοπό την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξής»

 

Για την επίτευξη αυτού του στόχου προβάλλονται ως υψίστης σημασίας:

 

1. Πλήρες και ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο.
2. Κατάλληλοι ορισμοί των εννοιών που σχετίζονται με τα απόβλητα.
3. Κατάλληλοι κανόνες και αρχές.
4. Αξιόπιστα και συγκρίσιμα δεδομένα.

 

Το ζήτημα της διαχείρισης των αποβλήτων είναι εξαιρετικά σοβαρό και επείγον.
Η δε πολύχρονη κωλυσιεργία έχει οδηγήσει σε εκρηκτικές καταστάσεις ιδίως κατά το τελευταίο διάστημα.

Η διαχείριση των αποβλήτων όπως άλλωστε και όλα τα θέματα που σχετίζονται με το περιβάλλον,την δημόσια υγεία και την βιώσιμη ανάπτυξη,πρέπει να αντιμετωπίζεται με αποτελεσματικότητα και διαφάνεια όπως αυτή προβλέπεται από το διεθνές και Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο που διέπει την ελεύθερη πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφορία και να αποτελούν αντικείμενο κοινωνικής διαβούλευσης.
Μέχρι σήμερα η διαχείριση των αποβλήτων δεν έχει αντιμετωπισθεί επαρκώς από τους έχοντες την ευθύνη φορείς της πολιτείας.

Η ανυπαρξία περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού και η έλλειψη θεσμοθετημένων χρήσεων γης,επιδεινώνουν το πρόβλημα,καθώς στο νεφελώδες αυτό καθεστώς εκτρέφονται φαινόμενα πελατειακών σχέσεων και στρεβλής επικλήσεις του περιβάλλοντος.Όλα αυτά έχουν επιπτώσεις στην δημόσια υγεία,στο περιβάλλον ενώ προσβάλλουν βάναυσα το τοπίο.

 

Αιχμή δόρατος λόγω των ποσοτήτων και της διασποράς τους αποτελούν τα οργανικά απόβλητα:Κοπριές από κτηνοτροφικές – πτηνοτροφικές- χοιροτροφικές μονάδες, υπολείμματα από αποστακτήρια- τυροκομεία- ελαιοτριβεία- σφαγεία.

Αστοχίες στην διαχείριση τους έχουν κοστίσει υψηλά πρόστιμα στην χώρα,μαζί με συνακόλουθη δυσφήμιση,καθώς η χώρα βρίθει ανεξέλεγκτων χώρων διάθεσης. Σήμερα η πολιτεία μετά από την πίεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης προχώρησε στην αλλαγή της νομοθεσίας (ΑΠΕ) και βοηθάει πλέον στην δημιουργία ολοκληρωμένου και κατάλληλου δικτύου εγκαταστάσεων διάθεσης αποβλήτων,που θα λαμβάνει υπόψη τις καλύτερες διαθέσιμες τεχνολογίες.Με το δίκτυο αυτό επιδιώκεται η πραγματοποίηση της διάθεσης αποβλήτων σε μια από τις πλησιέστερες εγκαταστάσεις που θα χρησιμοποιούν τις πιο κατάλληλες μεθόδους και τεχνολογίες για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.

Οι γενικές κατευθύνσεις τις πολιτικής διαχείρισης των αποβλήτων που διαμορφώνονται και προσδιορίζονται από τα συναρμόδια υπουργεία και από την περιφέρεια,αποσκοπούν στην λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων,ώστε να προωθείται η πρόληψη ή και η μείωση της παραγωγής και της βλαπτικότητας των αποβλήτων,ιδίως με την ανάπτυξη καθαρών τεχνολογιών.

 

Τα μέτρα που λαμβάνονται , περιλαμβάνουν κατά κύριο λόγο τη κατάρτιση πλαισίου τεχνικών προδιαγραφών καθώς και διαχείρισης αποβλήτων. Οι παραγωγοί των οργανικών αποβλήτων πρέπει να διαθέτουν βιολογικό και το υπόλειμμα αυτού να πηγαίνει σε ΧΥΤΑ.

Γνωρίζουμε όμως όλοι, ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει στις αγροτικές μονάδες και αν υπάρχει ο βιολογικός δεν τον λειτουργούν για οικονομικούς λόγους,από την άλλη,η δημοτική αρχή,δέχεται υψηλά πρόστιμα για κακή διαχείριση των καθηκόντων τους,καθώς και των πελατειακών σχέσεων που έχουν με τους δημότες τους,παραβλέπουν τα αυτονόητα.

Όλα τα παραπάνω έχουν ένα και μόνο αποτέλεσμα, την μόλυνση του περιβάλλοντος.

Σήμερα η περιφέρεια ασκεί τα καθήκοντά της και δεν δίνει ανανέωση λειτουργίας της αγροτικής μονάδας αν δεν προσκομίσει ο παραγωγός ή την πιστοποίηση  του βιολογικού καθαρισμού ή την συμμετοχή του σε μονάδα διαχείρισης αποβλήτων(ΑΠΕ).Με την συμμετοχή του σε μονάδα(ΑΠΕ)έχει κατοχυρωμένη την απαλλαγή του βιολογικού καθαρισμού στην αγροτική μονάδα.

Η οδηγία πλαίσιο 75/442/ΕΟΚ η οποία τροποποιήθηκε από την οδηγία πλαίσιο 91/156/ΕΟΚ και αυτή με την οδηγία 2006/12/ΕΚ περί των στερεών αποβλήτων και των μεθόδων διαχείρισης.

 

(ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ – ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ).

Με βάση την προσπάθεια για κοινή στρατηγική,στο θέμα της διαχείρισης των αποβλήτων,η Ευρωπαϊκή επιτροπή υιοθέτησε τον Ευρωπαϊκό κατάλογο των αποβλήτων με την απόφαση 94/3/ΕΚΑ.Ο ΕΚΑ είναι ένας εναρμονισμένος μη εξαντλητικός κατάλογος αποβλήτων,ο οποίος ανά τακτά διαστήματα αναθεωρείται και ανασκευάζεται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής.

Όσων αφορά στην μεταφορά των αποβλήτων αυτή καθορίζεται από τον κανονισμό 259/93 ο οποίος ισχύει για μεταφορές αποβλήτων τόσο στο εσωτερικό της κοινότητας όσο και όταν εισέρχονται στην κοινοτική επικράτεια ή εξέρχονται απ’ αυτή.Με βάση τον προαναφερθέντα κανονισμό,καθιερώνεται σύστημα αμοιβαίας και υποχρεωτικής κοινοποίησης.

 

Ο κανονισμός ήταν υπό αναθεώρηση με στόχο την ενίσχυση των διαδικασιών που εφαρμοζόταν μέχρι σήμερα όσο αφορά τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων.
Σήμερα,απαγορεύεται η μεταφορά των αποβλήτων από τους παραγωγούς,αν δεν διαθέτουν κλειστά φορτηγά και αν δεν τηρούν τις υγειονομικές διατάξεις (βιολογικό).

Τους απαγορεύεται επίσης και η διάθεση των αποβλήτων σε χωράφια ή σε ανοιχτούς χώρους,καθώς η παραγωγή μεθανίου είναι πενήντα δύο φορές πιο επικίνδυνη από την παραγωγή του διοξειδίου του άνθρακα  και αποτελεί μια από τις αιτίες της τρύπας του όζοντος.

 

Ειδικότερα τίθενται οι στόχοι και οι αρχές που πρέπει να ισχύουν σε επίπεδο χώρας και δίνονται οι κατευθύνσεις της πολιτικής διαχείρισης των αποβλήτων.

Πιο συγκεκριμένα, εξειδικεύεται η εθνική στρατηγική για τα απόβλητα ώστε:

α) Να εξασφαλίζεται ένα υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας.
β) Να εξοικονομούνται πρώτες ύλες,νερό,ενέργεια,επιφάνεια γης.
γ) Να επιτυγχάνεται μείωση των αερίων εκπομπών που συμβάλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου.
δ) Η τελική διάθεση,όσων αποβλήτων είναι αδύνατη η αξιοποίησή τους,να μην αποτελεί κίνδυνο για τις επόμενες γενιές.

Η διαχείριση των αποβλήτων πραγματοποιείται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο,άμεσα ή έμμεσα η υγεία του ανθρώπου και ότι δεν χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον λαμβάνονται μέτρα ώστε:

Α)Να μην δημιουργούνται κίνδυνοι για το νερό,τον αέρα,το έδαφος,την χλωρίδα,την πανίδα καθώς και την εν γένει βιώσιμη ανάπτυξη.
Β)Να μην προκαλούνται ενοχλήσεις από τον θόρυβο ή τις οσμές.
Γ)Να μην προκαλείται αλλοίωση του τοπίου και των περιοχών που παρουσιάζουν ιδιαίτερα οικολογικό,πολιτιστικό,αισθητικό ενδιαφέρον.

ΓΕΝΙΚΑ

Η διαχείριση των αποβλήτων διέπεται από τις ακόλουθες αρχές:

Α) Την αρχή <<Ο ρυπαίνων πληρώνει>>με έμφαση στην ευθύνη του παραγωγού αποβλήτων.
Β) Την αρχή της εγγύτητας σύμφωνα με την οποία επιδιώκεται τα απόβλητα,κατά το δυνατόν να οδηγούνται σε μια από τις πλησιέστερες κατάλληλες εγκαταστάσεις επεξεργασίας ή και διάθεσης,με κύριο κριτήριο το περιβαλλοντικά αποδεκτό.

 

Η εξειδίκευση των παραπάνω οδηγεί στους παρακάτω στόχους:

1.Στη εξάλειψη του φαινομένου της ανεξέλεγκτης διάθεσης με την παύση λειτουργίας των χώρων διάθεσης αποβλήτων.
2.Στην περιβαλλοντικά ασφαλή και οικονομικά συμφέρουσα μεταφορά αποβλήτων.
3.Στην αξιοποίηση των αποβλήτων συσκευασίας και άλλων προϊόντων (οχήματα-ελαστικά-έντυπο υλικό- κοπριές)με την καθιέρωση και εφαρμογή συστημάτων εναλλακτικής διαχείρισης των υλικών αυτών.

 

Στην συνεχή και επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση και ευαισθητοποίηση του κοινού (πτώματα ζώων-απόβλητα από σφαγεία και μολυσματικά απόβλητα προερχόμενα από ιατρικές ή και κτηνιατρικές εγκαταστάσεις). Απαγορεύονται να μεταφερθούν,να διατεθούν σε χωράφια,να οδηγηθούν σε ΧΥΤΑ,από τους ιδίους παραγωγούς αν δεν δεχτούν τα απόβλητα τους επεξεργασία από βιολογικό μέσα στην μονάδα τους ή να μετέχουν και να οδηγούνται σε μονάδα επεξεργασίας και διάθεσης (ΑΠΕ).

 

 

περισσότερα...